Ο 23χρονος πρωταθλητής κωπηλάτης που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μονό σκιφ ελαφρών βαρών πριν από λίγες ημέρες στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Μόναχο μιλάει στα «ΝΕΑ» για τους κόπους και τις θυσίες του, αλλά και για το «φλερτ» του με την κατάθλιψη…

Το τελευταίο χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας στο Μόναχο δεν είναι το πρώτο. Ηταν όμως η αφορμή για να μιλήσει για τους κόπους, τις θυσίες και τις απογοητεύσεις που κρύβει η προσπάθεια για την πορεία προς την κορυφή.

• Ο πανηγυρισμός σας για το χρυσό πανευρωπαϊκό μετάλλιο υπογραμμίστηκε από τη λεζάντα «αν δεν είχα τη στήριξη των γονιών μου θα σταματούσα την κωπηλασία». Παρ’ όλα αυτά δεν είναι το πρώτο χρυσό που κατακτάτε σε διεθνές επίπεδο.

Εχω άλλα δύο χρυσά πανευρωπαϊκά στην κατηγορία κάτω των 23 ετών, ένα στο διπλό και ένα στη δίκωπο ελαφριά (δηλαδή με ένα κουπί ο κάθε κωπηλάτης). Επίσης στο ίδιο άθλημα άλλα δύο ασημένια παγκόσμια και ένα χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που έγινε πέρυσι στην Τσεχία στο σκιφ ελαφρών βαρών κάτω των 23 ετών. Παρ’ όλα αυτά δεν είχε τόση προβολή όσο το Πανευρωπαϊκό, που θεωρείται μια μικρή Ολυμπιάδα. Γι’ αυτό και έχει τόσο μεγάλη θέαση.

• Οπότε ας πούμε το αυτονόητο: έχει μεγάλη σημασία πόσο προβεβλημένο είναι ένα άθλημα για να προκαλέσει το ενδιαφέρον των χορηγών.

Σίγουρα είναι άγνωστο άθλημα. Βοήθησε πολύ το χρυσό μετάλλιο που πήρε ο Ντούσκο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αρχισε να φαίνεται και η δουλειά που κάνουμε τόσα χρόνια, που δεν την ξέρει κανένας.

• Το ενδιαφέρον για το άθλημα, κατά τη γνώμη σας, οφείλεται στις επιτυχίες των αθλητών ή και στην ανάγκη να προβάλουν κάτι πιο φωτεινό της χώρας μας;

Είναι συνδυασμός και των δύο, γιατί τα τελευταία χρόνια είχαμε πολλά καλά αποτελέσματα από τις αποστολές της κωπηλασίας, οπότε δικαίως έχει κερδίσει προβολή και έχει αποκτήσει φανατικούς. Φυσικά είναι ωραίο να βγαίνουν προς τα έξω και καλά νέα για την Ελλάδα.

• Αυτό το άθλημα είπατε, αν δεν κάνω λάθος, ότι το κάνετε ιδίοις εξόδοις.

Οχι μόνο εγώ. Πάρα πολλά παιδιά. Οι αθλητές που έχουν χορηγούς είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η Ομοσπονδία μάς καλύπτει τη στέγη όσο βρισκόμαστε στα προπονητικά κοινόβια, το φαγητό – πρωινό,…